به گزارش خبرگزاری حیات، اعظم افراز مادر شهید خلیلی که 27 آبان سال گذشته در دفاع از حرم حضرت زینب(س) به فیض شهادت نایل آمد اظهار داشت: اطاعت و دفاع از رهبری سرلوحه کارهایش بود. وی خاطرنشان کرد: شهید خلیلی در ماجرای فتنه 88 به مدت یک هفته در خانه پیدایش نشد و آرام و قرار نداشت. رسول در صف انقلابیون علیه فتنه گران به دفاع از نظام در راهپیمایی‌های سال 88 شرکت داشت. رسول از دوران کودکی در مجالس مذهبی شرکت می کرد وی خاطرنشان کرد: رسول از همان دوران کودکی در تمام مجالس مذهبی شرکت می‌کرد که این امر در ایجاد بصیرت در رسول برای دفاع از حریم ولایت تاثیر داشت. افراز خاطرنشان کرد: رسول، 20 آذر 1365 به دنیا آمد و در زمان شهادت فقط 27 سال داشت. در عین حال دارای بصیرت بالایی بوده و نمونه اخلاق، جوانمردی و کمال انسانی بود. افراز ادامه داد: در سن 13 سالگی بود که وارد بسیج شد، اوایل چون سنش کمتر از حداقل مورد نظر بود، قبول نمی‌کردند، اما بالاخره رفت و عضو شد. روزهای پنجشنبه بعد از بهشت زهرا(س) به حرم حضرت عبدالعظیم(ع) می‌رفت و به همراه پسرخاله‌اش تا صبح در آنجا می‌ماند. وی با اشاره به اینکه رسول خلیلی در خانواده‌ای نظامی پرورش پیدا کرد و پدرش در دوران دفاع مقدس دائم در جبهه بود، گفت: شب قبل از شهادتش با منزل تماس گرفت و با من صحبت کرد. فردا صبح که خبر شهادتش را به من دادند خوشحال شدم که پسرم لیاقت این مقام را پیدا کرده است. شهید خلیلی علاقه زیادی به کلام الله مجید داشت مادر شهید خلیلی اظهار داشت:: رسول از دوران کودکی علاقه زیادی به کلام‌الله مجید داشت و سه جزء را در کلاس مهد قرآن حفظ کرده بود و در نهایت نیز جان خود را در راه دفاع از حرم حضرت زینب(س) فدا کرد. وی یادآور شد: پسرم از دوران کودکی بسیار به نماز، روزه و قرآن علاقه داشت و پیش از سن تکلیف هم دائم قرآن تلاوت می‌کرد و حتی بدون سحری روزه می‌گرفت. از دوران نوجوانی برای خود سال خمسی در نظر گرفته بود و به موقع خمس خود را پرداخت می‌کرد، آخرین بار نیز در آخرین دیدار مبلغ خمس را به پدرش داد تا به جایش پرداخت کند. بخشی از وصیت‌نامه شهید خلیلی بسم الله الرحمن الرحیم «فالذین هاجروا و اخرجوا من دیارهم و اوذوا فی سبیلی و قاتلوا و قتلوا لاکفرن عنهم سیئاتهم ولادخلنهم جنات تجری من تحتها الانهار ثوابا من عندالله والله عنده حسن الثواب» سوره آل عمران آیه 195 آنان که از وطن خود هجرت کردند و از دیار خود بیرون رانده شدند و در راه خدا رنج کشیدند، جهاد کردند و کشته شدند، همان‌جا بدی‌های آنان را می‌پوشانیم و آنان را به بهشت‌هایی که زیر درختان آن نهرهای آب جاری و روان است، داخل می‌کنیم و این پاداشی است از جانب خدا. با نام و یاد خداوند رحمان و رحیم و مهربان که در حق بنده حقیر از هیچ چیزی کم نگذاشته است و سلام و درود به محضر صاحب العصر والزمان (عج) و روح پاک امام راحل(ره) و رهبر عالم تشیع و اسلام قائدنا آیت الله سیدعلی خامنه‌ای (مدظله العالی) و روح پاک تمام شهدای اسلام به خصوص سیدالشهداء، اباعبدالله الحسین(ع) که جان‌ها همه فدای آن بزرگوار. به موجب آیه شریفه «کل نفس ذائقه الموت» تمام موجودات از چشیدن شربت مرگ ناگزیر بوده و حیات ابدی منحصر به ذات اقدس باری تعالی است. این دنیا با تمام زیبایی‌ها و انسان‌های خوب و نیکوی آن، محل گذر است نه وقوف و ماندن! و تمام ما باید برویم و راه این است. دیر یا زود فرقی نمی‌کند؛ اما چه بهتر که زیبا برویم. پدر و مادر عزیزم که سلام و درود خداوند بر شما باد؛ از شما کمال قدردانی را دارم که مرا با محبت اهل بیت(ع) و راه ایشان و در کمال صبر و عاشقانه بزرگ کردید و همیشه کمک حال من بوده‌اید. از شما عذرخواهی می‌کنم و سرافکنده‌ام که فرزندی خوب برای شما نبودم و در حق شما آن‌چنان که باید خوبی نکرده‌ام. از شما می‌خواهم که مرا حلال کنید. در حق این فرزند حقیرتان دعا کرده و از خداوند بخواهید که او را ببخشد و این قربانی را در راه خود بپذیرد. می‌دانم که شما ناراحت نیستید؛ زیرا هیچ راهی بهتر از این نیست و این را شما به من آموخته‌اید و این همیشه آرزوی دیرینه من بوده که خدا عاقبت مرا با شهادت در راهش ختم به خیر گرداند.